กำแพงกระดาษ*

ปีนี้เป้ถือโอกาสกลับไปเก็บภาพถ่ายที่โรงเรียนเก่าของเป้
เนื่องจากว่าตรงกับวันนัดพบลูกศิษย์เก่าประจำปีของโรงเีัรียน
ซึ่งก็เป็นเวลาถึง 6 ปีที่เป้ได้กลับไปอีกครั้ง ได้พบเพื่อนเก่าๆ
รวมทั้งอาจารย์ที่รัก ...เป้จบ ม.3 ที่นี้แล้วมาเรียนต่อที่กรุงเทพ

...เมื่อตอนเป้เรียน เป้เรียนไม่ถึงกับแย่มาก แค่แย่พอประมาณ
พูดถึงวิชาเีรียน วิชาคณิต วิทย์ ไทยเนี่ยเป้ได้เกรด 1 เสมอตั้งแต่
ม.1 ถึง ม.3 แต่ถ้าเป็นวิชาพละ ศิลปะ พลานามัยแล้วละก็ 4 ตลอด
...โม้ซะ

เป้เรียนวิชาสังคมกับพระพุทธศาสนาที่อาคารนี้

พระอภัย... ตอนเป้เรียนยังไม่มี แต่รู้สึกคุ้นๆ
เหมือนย้ายมาจากที่ไหนสักแห่ง

ห้องสมุด... จะมีโต๊ะที่ผ้าคลุมยาวถึงพื้น
เด็กชอบเข้าไปแอบใต้โต๊ะเล่นกัน

ศาลาเพทาย เพทายสีไรหว่า ชมพูรึป่าว...
พวกโดดเรียนมานั่งกันเป็นประจำ แล้วก็โดนอาจารย์ขาว
ฝ่ายปกครองไล่ตามระเบียบ

ตอนเป้เรียนยังไม่มีเจ้านี้ อันสูงใหญ่มาก จะทิ้งคงต้องโยน

อาคาร 3 ใช่ป่ะ ถ้าจำไม่ผิดนะ มีห้องน้ำทุกชั้นด้วย สร้างใหม่ๆ
ตอนนั้นทันสมัยมาก พระเทพท่านเสด็จมาเปิดอาคารนี้ด้วยแหละ
และก็จะมีห้องคอมด้วย เวลาเพื่อนๆ ตามหาเป้ก็ไม่ต้องไปหาที่ไหนไกล

ชั้นล่างเป็นสหกรณ์ ชั้นสองห้องคอม ชั้นสามห้องนาฏศิลป์
พวกนางรำจะรวมตัวอยู่ที่นี้ แล้วพวกผู้ชายก็ชอบเดินผ่าน
ส่วนชั้นสี่รุ่นเป้นะ เป็นห้องเรียนวิชาศิลปะ คณิต พิมพ์ดีด รวมทั้งโฮมรูมด้วย

ธงชาติ รุ่นเป้มีเพียงเสาธงชาติเสาเดียว
จากที่เห็นเป็นธงกีฬาสี แดง เขียว ชมพู เหลือง
ส่วนสีประจำโรงเรียนคือ ฟ้าขาว

อาจารย์วันชัย อาจารย์ท่านนี้เป็นอาจารย์ี่ที่เป้สนิทด้วย
อาจารย์จะเรียกเป้ด้วยชื่อเล่นเสมอ ที่จำได้แทบไม่เคยเรียกชื่อจริงเลย
ตอนไปหาอาจารย์ก็เข้าไปไหว้ อาจารย์ก็ทักเป้... ไอ้เป้เหมือนเดิม
เป็นอาจารย์ประจำชั้นของเป้ตอนเรียน ม.3 สอนวิชาพิมพ์ดีด

ใกล้ค่ำแล้ว...

คืนสู่เหย้า ชาวปราจีนกัลยาณี...
โรงเรียนเป้มีอายุ 95 ปีมาแล้วแหนะครับ
แต่เดิมเป็นโรงเรียนหญิงล้วน แล้วก็พึ่งเปิดเป็นชายหญิง
มาได้กี่ปีแล้วหว่า คง 10 ปีแล้วละมั้งครับ

ศิษย์เก่าที่มาร่วมงานก็ทุกวัยเลยครับ
แบบที่เรียกว่าคุณลุงคุณป้ากันเลยทีเดียว
บางท่านจูงลูกจูงหลานมากันแล้ว... จึงไม่น่าแปลกที่
เพลงประกอบงานทั้งงาน อย่างที่พวกๆ รุ่นเป้ฟังแล้ว
ชวนหลับเป็นอย่างมาก

โต๊ะที่เป้นัดกับเพื่อนๆ ไว้คือโต๊ะที่ 64 กว่าเพื่อนๆ จะมากันก็ 2 ทุ่ม
สุดท้ายไปนั่งโต๊ะ 68 ก็ไม่รู้ยังไง... และก็ได้พบหน้าเพื่อนๆ ครั้งแรก
บางคนก็เรียนด้วยกันมาตั้งแต่อนุบาล บางคนก็เป็นเพื่อนที่เข้ามาใหม่
ตอน ม.4 ซึ่งเป้ออกไปเรียนกรุงเทพก่อนแล้วเลยไม่รู้จักกัน...
และที่สำคัญ น่ารักๆ สวยๆ ทั้งโต๊ะเลย แต่ขอบอกเลยว่าทั้งโต๊ะ 8 9 คน
ผู้หญิงล้วนเลยครับ เป้เข้าไปนั่ง... โหกุ ผู้ ช คนเดียว

รอบนี้เป้ถ่ายมาน้อยมาก รวมทั้งเพื่อนๆ เป้ไม่ได้ถ่ายมาเลย เห้อ... น่าเสียดาย
การออกต่างจังหวัดรอบนี้ของเป้... ขอขอบคุณ คุณเพื่อนยุ ที่ให้เพื่อนเป้ได้หลับพักผ่อน
ร่วมห้องด้วยนะครับ แต่ที่ปราจีนหนาวมากเลย สำหรับผ้าห่มเป้หนามากๆ ขอบใจนะ
จำใจต้องลุกไปปิดพัดลม ไม่งั้นชักตายคาห้องยุแน่ๆ 
แถมแอบไม่อาบน้ำก่อนกลับมาอีกด้วย

ภาพบรรยากาศความจำทรงเดิมๆ ยังคงอยู่ คิดถึงอาจารย์และเพื่อนๆ ทุกคนนะ